Demir
parmaklıklardan kuş uçar, ben uçamam,
Kilitli kapıları zorlasam
da açamam.
Hak uğrunda zindana girmem mukadder imiş,

Takdir-i İlahiden gafil gibi kaçamam!

Değil mi ki
müminim, baş eğemem zalime,
Zalimin zulmü vardır, Hak yolunda
aleme
Zindanda olsam dahi görünür bana Cennet,
Şeref duyun
kardeşler, acımayın halime!

Üzerime vurulsa kat kat iri
kilitler,
Çekilse duvarlara cereyanlı telden çitler,

Hapsedemezler asla bendeki gür imanı.
İsterse öldürsünler…
Ölmezler ki şehitler!

İlk İslam şehidesi Hazret-i
Sümeyye’nin
İzinden gideceğim o kahraman ninemin,
Ebu Cehil
birdi dün, bu günse binlercedir,
Hepsiyle savaşım var, zafere
ettim yemin!

Demirler kara burada, ama alnım ak paktır,

“Zalime Hakk’ı ihtar, hükümdar olsa haktır!”
Firavun’a,
Nemrut’a kalmamış fani dünya,
Sorarım size hangi zalime
kalacaktır?

Bir gün elbette Hakk’ın divanı kurulacak.
O
yüce mahkemede hesaplar görülecek,
Zalim bilinen mazlum, mazlum
görülen zalim
Kimmiş hakkıyla o zaman bilinecek!

Hakk’ın
gazabı şedid, azabı çetin lakin,
Her hakimden adildir zira o
yüce Hakim
Bir kırmızı koyundan, bir ak koyunun öcü
Alınacak o
günde elbette sakin sakin…

Hapishane denilen şu dört duvar
arası
Alnı kara olana olmakta yüz karası.
Vicdanı ak, alnı
pak olan müminler için
Hapis bir ceza değil, bir şeref madalyası!

Sözde mani oldular dıştaki hizmetime,
Bilseler ki
kavuştum burada hürriyetime.
Nura muhtaçlar varken olamam dilsiz
zira
Hizmet aşkı işlemiş kanıma ve etime!

Kadınlar
koğuşunda huri oldu kadınlar,
Aydınlığa kayboldu kapkaranlık
yarınlar.
Elemler dindi artık, ıstıraplar duruldu.
Secde-i
Rahman’dadır şimdi bütün alınlar!

Dışarıda bulunup da
“mahkûm hür” olmaktansa,
“Hür mahkûm” olmak evla, kahırdan
solmaktansa
Bir can borcum var Hakk’a işitin ey zalimler:

Feda ettim yoluna davamdan dönmektense!

Din ve ahlak
yolanda çalınan mazlumları
Mahkum eden zihniyet yüklenir
günahları,
Zalimin zulmü varsa, mazlumun Allah’ı var,

Zalimde kalmaz asla mazlumların ahları!

Dinle ey genç
kardeşim, ninem, dedem dinle bak;
İnanandır zafer milletçe
uyanırsak.
Dinsiz tepene bindi, sen neden uykudasın?
Silkin
biraz Hak için, artık sen de durma kalk!

Ey Şule! Yeter
artık, coştu yine kalemin,
Hak yerini bulacak, dinsin artık
elemin.
Her gecenin ardından aydınlık bir gün doğar,
Zafer
vadediyor bak bize Rabbül Alemin!…

Şule Yüksel Şenler